W przekazie medialnym agresja często jest mylona z asertywnością. Zachowania agresywne są powszechnie określane jako asertywność. Jest tak, ponieważ patrząc powierzchownie, część zachowań może wyglądać identycznie.
Jeśli osoba asertywna jest w jakiś sposób atakowana i działa w obronie własnej przestrzeni, własnych interesów, to jej zachowanie w tym właśnie momencie może wyglądać dokładnie jak zachowanie agresywne. Takie zachowanie może być bardzo „twarde”, stanowcze i bezkompromisowe. Może po prostu być działaniem skoncentrowanym na jak najszybszym zrobieniu werbalnej „krzywdy” takiemu atakującemu nas osobnikowi. Osoba asertywna może więc w pewnych konkretnych kontekstach życiowych przejawiać agresję. Nie znaczy to jednak, że jej ogólne podejście do życia można opisać jako agresywne.
Różnicę pomiędzy osobą agresywną a asertywną można dostrzec wtedy, gdy taka osoba nie jest aktualnie atakowana. Agresywny osobnik nadal zachowuje się w sposób nie respektujący potrzeb innych osób, skoncentrowany wyłącznie na własnych interesach, również kosztem bliźniego. Dla osoby asertywnej, takie zachowanie to tylko tryb, w który wchodzi kiedy jest to konieczne. W codziennym funkcjonowaniu jest ona empatyczna i pełna szacunku dla ludzi. Warto być tej różnicy świadomym.